Urodził się 20 kwietnia 1873 r. w osadzie Sadzawki (dziś część Siemianowic Śląskich). Był politykiem, posłem do Reichstagu i pruskiego Landtagu, komisarzem plebiscytowym na Górnym Śląsku, dyktatorem III powstania śląskiego, posłem na Sejm RP, wicepremierem, publicystą i wydawcą.
Wojciech Korfanty należał do najważniejszych przywódców polskiego ruchu narodowego na Górnym Śląsku. Sprzeciwiał się germanizacji, upominał się o prawa ludności polskiej i walczył o poprawę losu niższych warstw społecznych. Działał na forum parlamentarnym, przemawiał na wiecach, tworzył i wydawał prasę, m.in. „Górnoślązaka”, „Polaka” i „Polonię”.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości zaangażował się w działania na rzecz przyłączenia Górnego Śląska do Rzeczypospolitej. Stanął na czele Polskiego Komisariatu Plebiscytowego, a w maju 1921 r. odegrał kluczową rolę w wydarzeniach III powstania śląskiego, zostając jego dyktatorem.
Po zamachu majowym znalazł się w ostrym konflikcie z sanacją. Był prześladowany, więziony, zmuszony do emigracji. Do Polski wrócił w kwietniu 1939 r., został aresztowany i zmarł wkrótce po wyjściu z więzienia – 17 sierpnia 1939 r. w Warszawie.
Na Górnym Śląsku był legendą już za życia. Dziś pozostaje jedną z najważniejszych postaci w historii polskiej walki o wolność i niepodległość.




