English version
Historia tego miejsca sięga początków polskiej obecności dyplomatycznej w Opolu po I wojnie światowej. Uroczyste otwarcie Konsulatu Generalnego RP odbyło się 11 marca 1920 r. Początkowo placówka mieściła się w gmachu Banku Rolników przy dzisiejszej ul. Książąt Opolskich 36a. Jednym z jej najważniejszych zadań było wspieranie ludności polskiej oraz działania na rzecz jej równouprawnienia w okresie przygotowań i trwania plebiscytu na Górnym Śląsku.
Po podziale regionu w 1922 r. siedzibę konsulatu przeniesiono do Bytomia. Opole ponownie stało się siedzibą polskiej placówki konsularnej w 1931 r. W lipcu tego roku Konsulat Generalny RP został ulokowany w okazałym budynku przy ówczesnej ul. Dębowej 1 (Eichstraße), znanym jako „Preusshaus” – „Dom Pruski”. Nieruchomość została zakupiona przez rząd Rzeczypospolitej Polskiej.
Konsulat był nie tylko miejscem pracy polskich dyplomatów. W jego otoczeniu rozwijało się życie społeczne i kulturalne. W latach 1931–1932 działał przy nim pierwszy polski Klub Jazdy Konnej, funkcjonowało również amatorskie kółko taneczne.
Ostatnim konsulem RP w Opolu był Jan Małeńczyński. Historia placówki zakończyła się wraz z wybuchem II wojny światowej. Po niemieckiej napaści na Polskę 1 września 1939 r. konsulat został zlikwidowany, a jego budynek skonfiskowano.
Dziś dawna ul. Dębowa nosi nazwę ul. Konsularnej i jest świadectwem obecności Rzeczypospolitej na Górnym Śląsku w okresie międzywojennym i ważnym ośrodkiem działalności na rzecz Polaków mieszkających w tej części regionu.
Pamięć o tych, którzy reprezentowali Rzeczpospolitą i działali na rzecz polskiej wspólnoty, pozostaje częścią historii Opola i Górnego Śląska.