English version
31 sierpnia 1980 r. w hali Stoczni Gdańskiej podpisano Porozumienia Sierpniowe – wydarzenie, które dało początek Niezależnemu Samorządnemu Związkowi Zawodowemu „Solidarność”. Był to pierwszy niezależny związek zawodowy w krajach komunistycznych po II wojnie światowej.
W drugiej połowie lat 70. kryzys systemu komunistycznego w PRL wkroczył w kolejną fazę. Po kilku latach względnej poprawy i przyspieszonego rozwoju, załamaniu uległa gospodarka. Kryzys ekonomiczny, wzmożona działalność opozycji, wreszcie – wybór Karola Wojtyły na papieża, wzmogły tempo przemian nad Wisłą. Na przełomie 1979 i 1980 roku sytuacja była już bardzo napięta, a nieunikniona eksplozja społecznego niezadowolenia potrzebowała jedynie iskry, która ją wyzwoli. Wybuchły strajki.
Powstanie „Solidarności” było jednym z najważniejszych wydarzeń XX wieku. W samym centrum komunistycznego świata narodził się wielki, pokojowy ruch, do którego przystąpił niemal co trzeci Polak.
30 sierpnia podpisano porozumienie w Szczecinie, 31 sierpnia w Gdańsku, zaś 3 września w Jastrzębiu. Z jednej strony usiedli strażnicy wolności, z drugiej – strażnicy zniewolenia. To, co jeszcze kilka dni wcześniej wydawało się mrzonką, nagle stało się faktem. Władze podpisały porozumienia z przedstawicielami strajkujących, zgadzając się na powołanie niezależnych, samorządnych związków zawodowych.